آموزش دیده‌بان اختیار معامله؛ راهنمای کامل ستون‌ها با مثال واقعی

در این راهنمای آپشن‌کار، هر ۴۴ ستون یک خروجی واقعی دیده‌بان اختیار خرید را توضیح می‌دهیم: از قیمت، حجم و موقعیت باز تا ارزش ذاتی، نوسان ضمنی، یونانی‌ها، Expected Move و ظرفیت باقی‌ماندهٔ موقعیت باز. سپس دو قرارداد را کنار هم می‌خوانیم و نشان می‌دهیم برای ورود به معامله یا آفست، از کجا شروع کنیم.

مثال‌های این مقاله مربوط به یک خروجی ثبت‌شده‌اند و قیمت لحظه‌ای یا پیشنهاد معامله نیستند. تاریخ ثبت بازار در CSV مشخص نشده است؛ بنابراین «۱۲ روز مانده» و قیمت‌های مثال فقط به همان خروجی مربوط‌اند. اعداد طولانی برای خوانایی گرد شده‌اند.

۱. قیمت هر واحد اختیار با مبلغ یک قرارداد فرق دارد. در مثال‌های سهام این مقاله، اعداد قیمتی به ریال خوانده می‌شوند. مبلغ پرداختی خریدار از ضرب پریمیوم در اندازهٔ قرارداد و تعداد قراردادها به دست می‌آید؛ کارمزد نیز به آن اضافه می‌شود. اگر اندازهٔ یک قرارداد ۱٬۰۰۰ واحد باشد، پریمیوم ۸۶ یعنی ۸۶٬۰۰۰ ریال برای یک قرارداد، پیش از کارمزد. اندازهٔ قرارداد در این CSV نیست؛ آن را از مشخصات همان قرارداد بررسی کنید و برای همهٔ نمادها ثابت فرض نکنید.

۲. «در سود بودن» قرارداد با سودآور بودن معاملهٔ شما یکسان نیست. قرارداد می‌تواند ارزش ذاتی مثبت داشته باشد، اما هنوز هزینهٔ پریمیوم پرداختی شما را جبران نکرده باشد.

۳. درصد، واحد درصد و نسبت سه مفهوم متفاوت‌اند. IV برابر ۱۲۳٪ یک نرخ نوسان سالانه است. اختلاف IV=۱۲۳٪ و HV=۴۶٪ برابر ۷۷ واحد درصد است. Move Burden برابر ۰٫۳۲ نیز یک نسبت بدون واحد است، نه سود ۳۲درصدی.

۴. عدد صفر همیشه معادل «ریسک صفر» نیست. در بعضی ستون‌های قدیمی، دادهٔ محاسبه‌نشده به شکل صفر نمایش داده می‌شود. در ستون‌های تحلیلی جدید، خط تیره یا خانهٔ خالی معمولاً به معنی نبود اطلاعات کافی است.

۵. برای مقایسه، زمینهٔ قرارداد را نگه دارید. بازار، دارایی پایه، نوع اختیار، سررسید و فاصلهٔ قیمت اعمال از پایه بر تفسیر اعداد اثر دارند. مقایسهٔ IV دو قرارداد نامرتبط بدون این زمینه می‌تواند گمراه‌کننده باشد.

«نماد» شناسهٔ قرارداد اختیار است؛ مثلاً ضخود۷۱۳۵. این قرارداد با سهم پایهٔ «خودرو» فرق دارد. دو اختیار روی یک سهم ممکن است قیمت اعمال یا سررسید متفاوتی داشته باشند و رفتار قیمتی یکسانی نشان ندهند.

از این ستون برای شناسایی دقیق قرارداد استفاده کنید. به شباهت نام‌ها اکتفا نکنید و قیمت اعمال، سررسید و اندازهٔ قرارداد را هم کنترل کنید. بخش عددی نام نماد را به‌تنهایی معادل قیمت اعمال یا تاریخ کامل سررسید نگیرید.

موقعیت باز تعداد قراردادهایی است که هنوز با بستن موقعیت، اعمال یا تسویه از بین نرفته‌اند. در نمونهٔ ضخود۷۱۳۵، عدد ۱۳٬۶۱۷٬۷۱۶ دیده می‌شود. این عدد تعداد خریداران، تعداد سفارش‌ها یا حجم معاملات همان روز نیست.

هر قرارداد باز یک طرف خرید و یک طرف فروش دارد؛ مجموع موقعیت باز را نباید با جمع جداگانهٔ هر دو طرف، دو برابر کرد. OI بالا نشانهٔ مشارکت بیشتر در آن قرارداد است، اما به‌تنهایی صعودی یا نزولی بودن بازار را ثابت نمی‌کند. تعریف و تفاوت ایجاد و بستن موقعیت در راهنمای موقعیت باز OIC توضیح داده شده است.

کاربرد: OI را کنار حجم، قیمت‌های خرید و فروش و عمق سفارش‌ها بخوانید. زیاد بودن قراردادهای باز تضمین نمی‌کند موقعیت شما با قیمت دلخواه و به‌سرعت بسته شود.

این ستون در نسخهٔ بررسی‌شده، تغییر آخرین قیمت معاملهٔ اختیار نسبت به قیمت پایانی روز قبل را نشان می‌دهد:

تغییر دیروز٪ = (آخرین قیمت ÷ قیمت پایانی دیروز − ۱) × ۱۰۰

عدد منفی ۱۰٫۵۳٪ برای ضخود۷۱۳۵ یعنی آخرین معاملهٔ اختیار نسبت به مبنای پایانی دیروز ۱۰٫۵۳٪ پایین‌تر بوده است. این درصد، تغییر قیمت سهم پایه یا بازده شخصی شما نیست. اگر شما در قیمت دیگری وارد شده باشید، سود و زیانتان متفاوت است.

این ستون تغییر آخرین قیمت اختیار نسبت به اولین قیمت معاملهٔ همان روز است:

تغییر اولین٪ = (آخرین قیمت ÷ اولین قیمت − ۱) × ۱۰۰

در مثال ضخود۷۱۳۵، منفی ۴٫۴۹٪ یعنی قیمت از اولین معاملهٔ آن روز کاهش یافته است. کنار «تغییر دیروز» می‌توانید مسیر روزانه را بهتر بفهمید: کاهش نسبت به دیروز و کاهش نسبت به اولین، دو مبنای زمانی متفاوت دارند. اولین معاملهٔ کم‌حجم یا غیرعادی ممکن است این ستون را پرنوسان کند.

«تعداد» به تعداد دفعات معامله اشاره دارد. عدد ۱۰٬۵۳۹ یعنی تا زمان تهیهٔ خروجی، این تعداد معامله ثبت شده است؛ نه اینکه همین تعداد قرارداد یا معامله‌گر وجود داشته باشد.

یک معامله می‌تواند شامل چندین قرارداد باشد و یک شخص نیز چندین معامله انجام دهد. این ستون برای بررسی پیوستگی فعالیت مفید است، اما تعداد بالاتر را به‌تنهایی نشانهٔ ورود پول جدید ندانید.

حجم، تعداد قراردادهای معامله‌شده در بازهٔ روز است. برای ضخود۷۱۳۵، ۴٬۳۸۴٬۷۸۰ قرارداد ثبت شده است. برخلاف OI که یک موجودی باز را نشان می‌دهد، حجم میزان فعالیت معاملاتی روز را توصیف می‌کند.

معامله شدن یک قرارداد می‌تواند به ایجاد، بستن یا جابه‌جایی موقعیت منجر شود؛ بنابراین افزایش حجم الزاماً همان اندازه به موقعیت باز اضافه نمی‌کند. حجم را برای سنجش فعالیت بخوانید، اما برای امکان اجرای سفارش خود، حجم مظنه‌های خرید و فروش را نیز بررسی کنید.

«ارزش» مجموع ارزش معاملات انجام‌شده است. عدد نمونهٔ ضخود۷۱۳۵ ۳۶۷٬۷۰۱٬۲۴۰٬۰۰۰ ریال است؛ معادل ۳۶٬۷۷۰٬۱۲۴٬۰۰۰ تومان. تبدیل ریال به تومان با تقسیم بر ۱۰ انجام می‌شود.

ارزش معاملات از قیمت و اندازهٔ معاملات مختلف ساخته می‌شود؛ بنابراین لزوماً برابر «آخرین قیمت × حجم روز × اندازهٔ قرارداد» نیست. آن را برای مقایسهٔ گردش ریالی قراردادها استفاده کنید، نه به‌عنوان سود بازار یا خالص ورود پول. هر معامله هم‌زمان خریدار و فروشنده دارد.

«آخرین» قیمت آخرین معاملهٔ انجام‌شده است. در ضخود۷۱۳۵ این عدد ۸۵ است. این قیمت نشان می‌دهد آخرین معامله کجا انجام شده؛ تضمین نمی‌کند اکنون بتوانید در همان قیمت بخرید یا بفروشید.

برای تصمیم اجرایی، ستون‌های «خرید» و «فروش» را نگاه کنید. در قرارداد کم‌معامله، آخرین قیمت ممکن است قدیمی باشد و با سفارش‌های قابل معامله فاصله داشته باشد.

این ستون بهترین قیمت پیشنهادی خریداران است. در مثال ما، «خرید» برابر ۸۴ است. اگر اختیار را دارید و می‌خواهید فوراً بفروشید، این سمت بازار برای شما اهمیت دارد؛ البته فقط به اندازهٔ حجم سفارشی که واقعاً در آن قیمت وجود دارد.

پس عبارت «خرید» به این معنی نیست که شما الزاماً می‌توانید در ۸۴ بخرید. خرید با این قیمت ممکن است به ثبت سفارش و انتظار برای فروشنده نیاز داشته باشد. برای آفست موقعیت خرید، Bid و حجم سمت خرید را بررسی کنید.

این ستون بهترین قیمت پیشنهادی فروشندگان است. در ضخود۷۱۳۵ عدد ۸۶ ثبت شده است. اگر بخواهید فوراً بخرید، معمولاً این سمت بازار را بررسی می‌کنید؛ اجرای کل سفارش به حجم موجود و تغییرات لحظه‌ای بازار وابسته است.

برای آفست موقعیت فروش نیز باید اختیار را بازخرید کنید؛ بنابراین Ask اهمیت دارد. در محاسبات جدید دیده‌بان، پریمیوم مثبت Ask مبناست و اگر وجود نداشته باشد، آخرین قیمت مثبت جایگزین می‌شود. جایگزینی Last به معنی وجود سفارش قابل اجرا در آن قیمت نیست.

فاصلهٔ خرید و فروش را هم حساب کنید. در این مثال، فاصله ۲ و قیمت میانی ۸۵ است؛ پس فاصله نسبت به Mid حدود ۲٫۳۵٪ می‌شود. خرید در ۸۶ و فروش فوری در ۸۴، پیش از کارمزد، حدود ۲٫۳۳٪ زیان نسبت به مبلغ خرید ایجاد می‌کند. تفاوت این دو درصد به مخرج متفاوت آن‌ها مربوط است.

دارایی‌ای است که اختیار روی آن تعریف شده است. برای ضخود۷۱۳۵، سهم پایه خودرو است. تحلیل جهت، نوسان و رویدادهای پایه بخشی از تحلیل اختیار است؛ با این حال، درصد تغییر قیمت اختیار لزوماً با درصد تغییر پایه برابر نیست.

قبل از مقایسهٔ قراردادها، این ستون را کنترل کنید. مقایسهٔ دو قیمت اعمال روی یک پایه، با مقایسهٔ دو اختیار روی دو سهم متفاوت یک مسئله نیست.

آخرین قیمت دارایی پایه را نشان می‌دهد؛ در مثال خودرو ۷۳۳. این عدد در محاسبهٔ ارزش ذاتی، وضعیت، سربه‌سری درصدی، اهرم و EM Price نقش دارد.

اگر مظنهٔ اختیار تازه باشد اما قیمت پایه به‌روز نشده باشد، برخی نسبت‌ها ظاهر نامعمول پیدا می‌کنند. برای تحلیل، به هماهنگی زمانی داده‌های پایه و اختیار توجه کنید.

درصد تغییر آخرین قیمت پایه نسبت به قیمت پایانی روز قبل آن است. عدد منفی ۲٫۹۱٪ برای خودرو به تغییر سهم مربوط است؛ در همان ردیف، «تغییر دیروز» اختیار منفی ۱۰٫۵۳٪ است.

این اختلاف عجیب نیست: اختیار علاوه بر حرکت پایه، از زمان، نوسان ضمنی و وضعیت عرضه و تقاضا اثر می‌گیرد. تقسیم سادهٔ درصد تغییر روزانهٔ اختیار بر درصد تغییر پایه، جایگزین مناسبی برای اهرم نظری نیست.

قیمت قراردادی خرید یا فروش دارایی پایه در صورت اعمال اختیار است. برای ضخود۷۱۳۵، قیمت اعمال ۷۰۰ است. در اختیار خرید، دارنده حق خرید پایه با شرایط قرارداد را دارد؛ در اختیار فروش، حق فروش پایه مطرح است.

قیمت اعمال را با پریمیوم اشتباه نگیرید: در این مثال، ۷۰۰ قیمت اعمال و ۸۶ قیمت خرید اختیار از بهترین فروشنده است. مبلغ لازم برای اعمال نیز با هزینهٔ اولیهٔ خرید اختیار یکی نیست و باید براساس اندازه و شرایط قرارداد بررسی شود.

تعداد روزهای تقویمی باقی‌مانده تا سررسید است. عدد ۱۲ در نمونه یعنی مدل، افق ۱۲روزه تا سررسید داشته است. تعطیلات در روز تقویمی قرار می‌گیرند.

برای محاسبهٔ EM و یونانی‌های جدید، زمان برابر روز ÷ ۳۶۵ است. عدد روز را با جلسات معاملاتی یا فرصت‌های باقی‌مانده برای ثبت سفارش یکسان نگیرید.

برآورد روزهای غیرتعطیل باقی‌مانده براساس تقویم تعطیلات ثبت‌شده در سامانه است. در همان نمونه، «روز» ۱۲ و «روزکاری» ۹ است.

این ستون به برنامه‌ریزی زمانی کمک می‌کند، اما اعتبارش به تقویم سامانه وابسته است و جای اطلاعیهٔ آخرین روز معامله یا مهلت‌های اعمال را نمی‌گیرد. برای تطبیق فرمول EM این نسخه، از «روز» استفاده کنید، نه «روزکاری».

در دیده‌بان اختیار خرید، این ستون برابر قیمت اعمال به‌علاوهٔ پریمیوم مبنای خرید است؛ در نمونهٔ ضخود۷۱۳۵:

۷۰۰ + ۸۶ = ۷۸۶

عدد ۷۸۶ سطح سربه‌سر نظری خریدار در سررسید، پیش از کارمزد و هزینه‌های مرتبط است. این عدد قیمت فعلی اختیار و مبلغ کل خرید یک قرارداد نیست. همچنین سربه‌سر معاملهٔ جدید را نشان می‌دهد؛ اگر شما قبلاً در پریمیوم دیگری خریده‌اید، سربه‌سر موقعیت خودتان متفاوت خواهد بود.

در اختیار فروش، رابطهٔ پایه قیمت اعمال − پریمیوم است.

در این خروجی اختیار خرید، «وضعیت» یک اختلاف قیمتی است:

وضعیت Call = قیمت پایه − قیمت اعمال

برای ضخود۷۱۳۵، ۷۳۳ − ۷۰۰ = ۳۳؛ بنابراین قرارداد در سود یا ITM است. عدد منفی یعنی خارج از سود یا OTM و صفر یعنی برابری قیمت پایه و اعمال در همین تعریف عددی. در اختیار فروش، جهت اختلاف برعکس می‌شود.

۳۳ واحد در سود بودن به معنی ۳۳ واحد سود معاملهٔ شما نیست. خریدار مثال ۸۶ واحد پریمیوم می‌پردازد و در صورت ثابت ماندن پایه تا سررسید، ارزش ذاتی ۳۳ واحد تمام هزینهٔ او را جبران نمی‌کند. در نمایش برخی بازارها، برچسب ATM ممکن است با دامنهٔ نزدیکی به اعمال تعریف شود؛ آن را با این اختلاف عددی اشتباه نگیرید.

قیمت نظری اختیار براساس ورودی‌های مدل است. در نمونهٔ ضخود۷۱۳۵، مقدار ۴۸٫۷۹ نمایش داده شده است. قیمت نظری با تغییر نوسان فرضی، نرخ بهره، زمان و قیمت پایه تغییر می‌کند؛ قیمت قطعی یا هدف حتمی بازار نیست.

در نسخهٔ بررسی‌شده، محاسبات قدیمی BS از نوسان تاریخی استفاده می‌کنند و سود نقدی در آن‌ها صفر در نظر گرفته شده است. بنابراین اختلاف Ask=۸۶ با BS=۴۸٫۷۹ می‌تواند بخشی از تفاوت میان نوسان مورد استفادهٔ مدل و نوسان قیمت‌گذاری‌شدهٔ بازار را نشان دهد. برای آشنایی با ورودی‌ها و محدودیت مدل، توضیح OIC درباره بلک–شولز و نوسان را ببینید.

ارزش ذاتی، مقدار ارزش ناشی از در سود بودن قرارداد است:

ارزش ذاتی Call = max(قیمت پایه − قیمت اعمال، ۰)

در ضخود۷۱۳۵، ارزش ذاتی ۳۳ است. در ضخود۷۱۳۸ با پایهٔ ۷۳۳ و اعمال ۹۰۰، ارزش ذاتی صفر است. صفر بودن ذاتی به معنی صفر بودن قیمت اختیار نیست؛ قرارداد ممکن است هنوز ارزش زمانی داشته باشد.

برای Put، ارزش ذاتی از max(قیمت اعمال − قیمت پایه، ۰) به دست می‌آید. ارزش ذاتی از نظر نظری منفی نمی‌شود.

در این دیده‌بان، ارزش زمانی برابر تفاوت پریمیوم مبنای خرید با ارزش ذاتی است:

ارزش زمانی = پریمیوم − ارزش ذاتی

در مثال: ۸۶ − ۳۳ = ۵۳. یعنی از قیمت ۸۶، ۳۳ واحد ذاتی و ۵۳ واحد زمانی است. این بخش از قیمت با فرصت باقی‌مانده، نوسان و سایر ورودی‌های قیمت‌گذاری ارتباط دارد؛ اسم «زمانی» به این معنی نیست که تنها زمان روی آن اثر می‌گذارد.

در ضخود۷۱۳۸، قیمت ۹ و ارزش ذاتی صفر است؛ پس تمام ۹ واحد پریمیوم در این تفکیک، ارزش زمانی محسوب می‌شود. مقدار زمانی منفی یا نامتعارف را همراه با مظنه، تازگی داده و فرض‌های قیمت‌گذاری بررسی کنید.

این ستون اختلاف پریمیوم مبنای خرید با قیمت نظری BS را نشان می‌دهد:

گرانی٪ = (پریمیوم ÷ BS − ۱) × ۱۰۰

در ضخود۷۱۳۵، عدد ۷۶٫۲۶٪ یعنی پریمیوم نسبت به قیمت نظری محاسبه‌شده، حدود ۷۶٪ بالاتر است. عدد منفی یعنی پایین‌تر بودن نسبت به همان مدل؛ نه اینکه سود بدون ریسک پیدا شده باشد.

عدد ۱۰۰۰ را دقیقاً ۱۰۰۰٪ نخوانید. در این نسخه، مقادیر بزرگ‌تر از ۱۰۰۰ به سقف نمایشی ۱۰۰۰ محدود می‌شوند. نمونهٔ ضخود۷۱۳۸ همین وضعیت را دارد. BS بسیار کوچک نیز نسبت گرانی را شدیداً بزرگ می‌کند. این ستون به فرض نوسان مدل حساس است و معیار مستقلی از مدل نیست.

اهرم نمایش‌داده‌شده، برآورد حساسیت درصدی قیمت اختیار به تغییر کوچک قیمت پایه است:

اهرم Call ≈ قیمت پایه × دلتا ÷ پریمیوم

اهرم ۶٫۴۹ برای ضخود۷۱۳۵ یعنی مدل در همان نقطه، برای رشد کوچک ۱درصدی پایه، حدود ۶٫۴۹٪ رشد قیمت اختیار را از اثر پایه برآورد می‌کند، به شرط ثابت بودن سایر عوامل. این عدد نرخ سود تضمینی و نسبت بازده واقعی روزانه نیست؛ برای افت پایه نیز اثر زیان می‌تواند تقویت شود.

اهرم می‌تواند از یک کمتر باشد؛ مانند ۰٫۸۷ در ضخود۷۱۳۸. گرد شدن دلتا در نمایش هم باعث می‌شود محاسبه با عدد دلتا روی صفحه دقیقاً با اهرم ذخیره‌شده برابر نشود.

دلتا حساسیت قیمت اختیار به تغییر کوچک یک واحد قیمت پایه است. دلتا ۰٫۷۶ یعنی افزایش یک ریالی پایه، با ثابت بودن سایر ورودی‌های مدل، حدود ۰٫۷۶ ریال اثر مثبت بر قیمت Call دارد. برای حرکت ۱۰ریالی، تقریب مرتبهٔ اول حدود ۷٫۶ ریال است؛ در حرکت بزرگ‌تر دلتا ثابت نمی‌ماند.

دلتای Call معمولاً بین صفر و یک و دلتای Put معمولاً بین منفی یک و صفر است. دلتا را درصد سود یا احتمال قطعی موفقیت نخوانید. تعریف حساسیت و تغییرپذیری آن در راهنمای دلتای OIC آمده است.

نکتهٔ این جدول: دلتای قدیمی با HV محاسبه می‌شود. بنابراین دلتای ۰٫۷۶ الزاماً دلتای همان قرارداد با IV=۱۲۳٪ نیست.

تتا اثر تقریبی گذشت یک روز بر قیمت نظری اختیار، با ثابت بودن سایر عوامل است. تتای منفی ۱٫۲۱ برای ضخود۷۱۳۵ یعنی مدلِ این ستون حدود ۱٫۲۱ ریال کاهش روزانهٔ قیمت هر واحد اختیار را برآورد کرده است.

تتا معمولاً برای موقعیت خرید اختیار منفی است، اما منفی بودن را قانون بدون استثنا نگیرید. تتا ثابت نیست؛ ضرب آن در تمام روزهای باقی‌مانده، پیش‌بینی قابل اتکایی از قیمت سررسید نمی‌سازد. توضیح نقش زمان در راهنمای تتای OIC آمده است.

در این نسخه، تتای خام قدیمی بر مبنای HV است؛ ستون جدید «Theta / Premium %» از تتای محاسبه‌شده با IV استفاده می‌کند. دلیل اختلاف این دو را در بخش ستون ۳۷ با عدد می‌بینیم.

IV نوسانی است که از قیمت اختیار و سایر ورودی‌های مدل استخراج می‌شود. IV برابر ۱۲۳٪ در ضخود۷۱۳۵ یک مقدار سالانه‌شده است؛ معنایش رشد ۱۲۳درصدی خودرو یا احتمال ۱۲۳درصدی سود نیست.

IV دربارهٔ اندازهٔ نوسان قیمت‌گذاری‌شده اطلاعات می‌دهد، نه جهت حرکت. بالا بودن آن ممکن است با انتظار رویداد، تقاضای پوشش ریسک، عرضه و تقاضا یا کیفیت مظنه ارتباط داشته باشد. برای تبدیل نوسان سالانه به افق کوتاه‌تر، از رابطهٔ ریشهٔ زمان استفاده می‌شود؛ آموزش نوسان اختیار CME این منطق را توضیح می‌دهد.

IV را با HV، سررسید و فاصله از اعمال مقایسه کنید. در مسیر این دیده‌بان سهام، وقتی حجم معامله مثبت باشد، آخرین قیمت معامله مبنای استخراج IV است؛ در نبود معامله، Ask استفاده می‌شود. بنابراین IV الزاماً نوسان متناظر با Ask فعلی نیست؛ در مقایسهٔ نماهای مختلف، مبنای قیمت و زمان داده را کنترل کنید. IV صفرِ محاسبه‌نشده را فرصت «خرید نوسان رایگان» ندانید.

این ستون فاصلهٔ درصدی قیمت فعلی پایه تا سطح سربه‌سر معاملهٔ جدید در سررسید را نشان می‌دهد:

سربه‌سری٪ = (قیمت تمام‌شده ÷ قیمت پایه − ۱) × ۱۰۰

در ضخود۷۱۳۵: (۷۸۶ ÷ ۷۳۳ − ۱) × ۱۰۰ ≈ ۷٫۲۳٪. یعنی برای سربه‌سر نظری در سررسید، پایه باید از ۷۳۳ به حدود ۷۸۶ برسد؛ پیش از هزینه‌ها.

در ضخود۷۱۳۸ این فاصله ۲۴٫۰۱٪ است. سربه‌سری درصدی، درصد سود اختیار نیست. برای Put، سربه‌سر معمولاً در جهت کاهش پایه قرار می‌گیرد و ممکن است با علامت منفی نمایش داده شود. این آستانه مخصوص سررسید است؛ پیش از سررسید، ارزش زمانی می‌تواند امکان فروش سودآور در قیمت پایه‌ای متفاوت را فراهم کند.

در این جدول، ستون «حقوقی» اختلاف حجم خرید حقوقی و حجم فروش حقوقی همان قرارداد است:

حقوقی = حجم خرید حقوقی − حجم فروش حقوقی

عدد منفی ۲۸۷٬۱۱۷ در ضخود۷۱۳۵ یعنی حجم فروش حقوقی از حجم خرید حقوقی بیشتر بوده است. این عدد مبلغ پول نیست و به‌تنهایی نمی‌گوید حقوقی‌ها موقعیت فروش جدید باز کرده‌اند یا موقعیت خرید قبلی را بسته‌اند.

برای تفسیر جهت معامله به اطلاعات بیشتری نیاز است. فروش اختیار می‌تواند بخشی از پوشش ریسک، یک استراتژی چندپایه یا آفست باشد؛ پس این ستون را سیگنال قطعی صعود یا نزول پایه نگیرید.

این ستون برآورد وجه تضمین مربوط به سمت فروش اختیار را نشان می‌دهد. در مسیر دادهٔ سهامِ بررسی‌شده، مقدار تضمین برای هر واحد اندازهٔ قرارداد نرمال شده است؛ بنابراین عدد ۲۳۵ را بدون بررسی اندازهٔ قرارداد، وجه تضمین کل یک قرارداد نخوانید.

اگر اندازهٔ قرارداد نمونه ۱٬۰۰۰ واحد باشد، برآورد متناظر با این نمایش ۲۳۵٬۰۰۰ ریال برای یک قرارداد است. اندازهٔ واقعی باید از مشخصات قرارداد خوانده شود. کارگزار ممکن است براساس مقررات جاری، وضعیت حساب و پوشش موقعیت مبلغ متفاوتی مطالبه کند.

وجه تضمین حداکثر زیان فروشنده نیست. دریافت پریمیوم نیز ریسک فروش بدون پوشش را حذف نمی‌کند. در بورس کالا، ستون «تضمین» عمومی ممکن است مبلغ مستقیم قرارداد باشد؛ روش نمایش آن را با تضمین نرمال‌شدهٔ واچ‌لیست سهام یکسان فرض نکنید.

HV میزان نوسان مشاهده‌شدهٔ دارایی پایه در گذشته را خلاصه می‌کند. در این جدول، ستون جدید از HV یک‌سالهٔ ثبت‌شده استفاده می‌کند و آن را به درصد نمایش می‌دهد. برای خودرو، مقدار نمونه ۴۶٪ است.

این عدد به معنی بازده ۴۶درصدی سهم در سال گذشته نیست؛ میزان نوسان با بازده فرق دارد. HV گذشته را توصیف می‌کند و الزاماً نمایندهٔ نوسان آینده نیست. برای تعریف تفاوت نوسان تاریخی و ضمنی، راهنمای نوسان OIC را ببینید.

در ستون جدید، نبود HV معتبر با ۴۰٪ فرضی جایگزین نمی‌شود. یک HV مشترک برای چند اختیارِ یک پایه طبیعی است؛ زیرا موضوع اندازه‌گیری، دارایی پایه است.

اختلاف نوسان ضمنی و تاریخی را بر حسب واحد درصد نشان می‌دهد. برای ضخود۷۱۳۵:

۱۲۳٪ − ۴۶٪ = ۷۷ واحد درصد

عدد مثبت یعنی نوسان استخراج‌شده از قیمت اختیار، بالاتر از نوسان تاریخی مبناست. عدد منفی یعنی پایین‌تر است. این مقایسه سؤال مفیدی می‌سازد: «چه چیزی می‌تواند نوسان آینده را از گذشته متفاوت کند؟»

شکاف مثبت به‌تنهایی گران بودن ناموجه یا مناسب بودن فروش را ثابت نمی‌کند؛ ممکن است افق کوتاه پیش رو با دورهٔ تاریخی یک‌ساله تفاوت مهمی داشته باشد. ۷۷ واحد درصد را با «۷۷٪ بیشتر از HV» اشتباه نگیرید؛ دومی به تقسیم بر HV نیاز دارد.

EM مخفف Expected Move است. در این نسخه:

EM % = IV به صورت اعشاری × √(روز تا سررسید ÷ ۳۶۵) × ۱۰۰

برای ضخود۷۱۳۸ با IV=۹۵٪ و ۱۲ روز باقی‌مانده، EM حدود ۱۷٫۲۳٪ است. آن را اندازهٔ یک دامنهٔ تقریبی مثبت یا منفی ۱۷٫۲۳٪ بخوانید؛ جهت صعود یا نزول را مشخص نمی‌کند.

این تقریب، پیش‌بینی قطعی، سقف حرکت یا احتمال موفقیت معامله نیست. همان منطق مقیاس کردن نوسان با ریشهٔ زمان در آموزش CME تشریح شده است. چون IV هر ردیف می‌تواند متفاوت باشد، EM دو قرارداد روی یک پایه و با یک سررسید نیز ممکن است متفاوت شود؛ این‌ها دو تضمین مستقل دربارهٔ مسیر سهم نیستند.

همان دامنهٔ تقریبی را در واحد قیمت پایه نمایش می‌دهد:

EM Price = قیمت پایه × IV × √(روز ÷ ۳۶۵)

در ضخود۷۱۳۸، EM Price حدود ۱۲۶٫۲۶ ریال است. با پایهٔ ۷۳۳، نمایش سادهٔ دامنه می‌شود:

۷۳۳ − ۱۲۶٫۲۶ ≈ ۶۰۶٫۷۴ تا ۷۳۳ + ۱۲۶٫۲۶ ≈ ۸۵۹٫۲۶

این عدد تغییر قیمت دارایی پایه است، نه سود و زیان اختیار. دامنهٔ متقارن نیز تقریب ساده‌ای از نوسان است و جای توزیع کامل قیمت یا بررسی ریسک جهش را نمی‌گیرد.

این ستون می‌پرسد حرکت مساعد لازم برای سربه‌سر شدن خرید، چه نسبتی با دامنهٔ EM دارد:

Move Burden = حرکت لازم تا سربه‌سر خرید ÷ EM Price

برای Call، حرکت لازم max(قیمت اعمال + پریمیوم − قیمت پایه، ۰) است. در ضخود۷۱۳۸:

(۹۰۹ − ۷۳۳) ÷ ۱۲۶٫۲۶ ≈ ۱٫۳۹

یعنی حرکت لازم حدود ۱٫۳۹ برابر EM است. در ضخود۷۱۳۵ این نسبت حدود ۰٫۳۲ است؛ حرکت لازم به سربه‌سر، بخش کوچک‌تری از EM همان ردیف را تشکیل می‌دهد.

عدد کمتر از یک، مساوی یک و بیشتر از یک به‌ترتیب یعنی حرکت لازم کوچک‌تر، برابر یا بزرگ‌تر از EM است. این تقسیم‌بندی احتمال سود یا حکم خرید نیست. در Put جهت حرکت لازم برعکس است؛ اگر حرکت مساعد بیشتری لازم نباشد، نسبت صفر می‌شود. نبود IV یا زمان معتبر، مقدار نامشخص ایجاد می‌کند.

وگا حساسیت قیمت اختیار به تغییر نوسان ضمنی است. واحد این ستون، اثر یک واحد درصد تغییر IV بر قیمت هر واحد اختیار است. مثلاً رفتن IV از ۱۲۳٪ به ۱۲۴٪، افزایش یک واحد درصدی است.

Vega ضخود۷۱۳۵ حدود ۰٫۴۹۶۵ است. با ثابت بودن سایر عوامل، یک واحد درصد افزایش IV تقریباً ۰٫۵ ریال بر قیمت هر واحد اختیار اثر مثبت می‌گذارد. این تقریب محلی است؛ برای تغییرات بزرگ IV نباید آن را قیمت‌گذاری دقیق دانست. راهنمای وگای OIC همین نوع حساسیت را توضیح می‌دهد.

برای مبلغ کل موقعیت، اندازهٔ قرارداد و تعداد قراردادها نیز اهمیت دارند. جهت اثر بر سود و زیان موقعیت فروش، معکوس موقعیت خرید است.

این ستون اثر همان یک واحد درصد تغییر IV را نسبت به پریمیوم بیان می‌کند:

Vega / Premium % = Vega ÷ پریمیوم × ۱۰۰

در ضخود۷۱۳۵، ۰٫۴۹۶۵ ÷ ۸۶ × ۱۰۰ ≈ ۰٫۵۸٪. یعنی یک واحد درصد تغییر IV، اثر تقریبی معادل ۰٫۵۸٪ پریمیوم دارد. در ضخود۷۱۳۸، این نسبت حدود ۳٫۴۰٪ است؛ بنابراین حساسیت نسبی به IV در قرارداد کم‌قیمت مثال بزرگ‌تر است.

افت ۱۰ واحد درصدی IV در تقریب خطی این دو ردیف به‌ترتیب اثری حدود منفی ۵٫۷۷٪ و منفی ۳۴٫۰۱٪ پریمیوم برای موقعیت خرید دارد. این اعداد سناریوی حساسیت‌اند، نه پیش‌بینی قیمت؛ در افت بزرگ نوسان، خود وگا نیز تغییر می‌کند.

این ستون اثر تتای روزانه را نسبت به پریمیوم اندازه می‌گیرد:

Theta / Premium % = تتای روزانهٔ مبتنی بر IV ÷ پریمیوم × ۱۰۰

برای ضخود۷۱۳۵ مقدار منفی ۳٫۳۳٪ و برای ضخود۷۱۳۸ منفی ۱۴٫۳۷٪ ثبت شده است. این یعنی مدل در نقطهٔ فعلی، با ثابت بودن عوامل دیگر، فشار زمانی روزانه‌ای به اندازهٔ این نسبت از پریمیوم برآورد می‌کند؛ نه اینکه بازار فردا حتماً همین درصد افت کند.

چرا با تقسیم ستون تتا بر پریمیوم برابر نیست؟ در ضخود۷۱۳۵، تتای قدیمی منفی ۱٫۲۱ با HV محاسبه شده؛ تقسیم آن بر ۸۶ حدود منفی ۱٫۴۱٪ می‌دهد. اما نسبت جدید از تتای مبتنی بر IV استفاده می‌کند: تقریباً منفی ۲٫۸۶ ریال در روز، معادل منفی ۳٫۳۳٪ پریمیوم. تفاوت از مبنای نوسان است، نه تغییر فرمول درصد.

از ضرب این نرخ در همهٔ روزهای باقی‌مانده یا مرکب‌کردن آن به‌عنوان بازده قطعی خودداری کنید؛ تتا و پریمیوم ثابت نمی‌مانند.

گاما نشان می‌دهد دلتا در برابر تغییر کوچک قیمت پایه چقدر تغییر می‌کند. در ضخود۷۱۳۵ مقدار حدود ۰٫۰۰۲۲۸۵ ثبت شده است؛ برای رشد ۱۰ریالی پایه، تغییر تقریبی دلتای متناظر با همین مدل حدود ۰٫۰۲۲۸۵ است.

این عدد، درصد سود، درصد تغییر قیمت اختیار یا خود دلتا نیست. برای تعریف گاما، راهنمای گامای OIC را ببینید. گامای بیشتر یعنی حساسیت دلتا به حرکت پایه بیشتر است؛ این موضوع در مدیریت موقعیت فروش و نزدیک سررسید اهمیت دارد.

گامای جدید با IV محاسبه می‌شود. آن را مستقیماً به دلتای قدیمی مبتنی بر HV اضافه نکنید و نتیجه را دلتای دقیق جدید ننامید. مثال بالا فقط تغییر دلتا در مدل هم‌مبنا را توصیف می‌کند.

در این دیده‌بان، Term Structure یک عدد اختلاف است:

IV قرارداد فعلی − IV قرارداد مرجع در سررسید دیگر

مقدار مثبت ۶ در ضخود۷۱۳۵ یعنی IV آن شش واحد درصد بالاتر از مرجع انتخاب‌شده است. مقدار منفی ۲۷ در ضخود۷۱۳۸ یعنی IV آن ۲۷ واحد درصد پایین‌تر از مرجع خودش است. مرجع دو ردیف الزاماً یک قرارداد نیست.

سامانه فقط میان قراردادهای هم‌بازار، هم‌پایه و هم‌نوع جستجو می‌کند. سررسید بعدی نزدیک با نسبت اعمال مشابه در اولویت است؛ اگر نباشد، سررسید قبلی بررسی می‌شود. معیار شباهت، محدود بودن اختلاف log(K/S) به ۰٫۰۵ است. این ستون منحنی کامل ساختار زمانی نیست و همهٔ اثر تفاوت اعمال و نقدشوندگی را حذف نمی‌کند.

نام مرجع و روز سررسید آن را در مقایسه بررسی کنید؛ این اطلاعات در CSV ارسالی نیست. خانهٔ خالی یعنی مرجع واجد شرایط پیدا نشده، نه اینکه اختلاف حتماً صفر است.

تفاوت موقعیت باز فعلی با مقدار مبناست:

تغییر OI = موقعیت باز فعلی − موقعیت باز مبنا

مثلاً اگر OI از ۱۰۰٬۰۰۰ به ۱۲۰٬۰۰۰ برسد، تغییر آن مثبت ۲۰٬۰۰۰ است. این یک مثال آموزشی است؛ در فایل ارسالی، تغییر OI همهٔ ۷۱۵ ردیف صفر است.

در سهام، مبنا تصویری از داده‌ها در یک زمان ثبت‌شده یا مقدار داخلی سامانه است و الزاماً «دیروز» نیست. صفر فقط می‌گوید دو مقدار مورد استفاده برابر بوده‌اند؛ بدون دانستن زمان به‌روزرسانی آن‌ها نمی‌توان نتیجه گرفت بازار هیچ تغییری نداشته است. افزایش OI نیز به‌تنهایی جهت صعود یا نزول را مشخص نمی‌کند.

تغییر موقعیت باز را نسبت به مقدار مبنا نشان می‌دهد:

OI Change % = (OI فعلی − OI مبنا) ÷ OI مبنا × ۱۰۰

در مثال فرضی ۱۰۰٬۰۰۰ به ۱۲۰٬۰۰۰، نتیجه مثبت ۲۰٪ است. اگر مبنا صفر باشد، این درصد قابل محاسبه نیست؛ خالی ماندن خانه به معنی خطا یا تغییر صفر نیست. در خروجی نمونه، ۱۸۰ خانهٔ این ستون خالی‌اند و باقی مقادیر صفرند؛ این تفاوت باید در خواندن داده حفظ شود.

برای کاربرد معاملاتی، ابتدا معتبر و قابل مقایسه بودن دو زمان مرجع را بررسی کنید؛ درصد بزرگ با مبنای بسیار کوچک نیز می‌تواند اغراق‌آمیز به نظر برسد.

نسبت ظرفیت باقی‌ماندهٔ کل زنجیرهٔ هم‌پایه و هم‌سررسید به سقف آن را نشان می‌دهد:

مانده تا سقف٪ = (سقف زنجیره − موقعیت باز کل زنجیره) ÷ سقف زنجیره × ۱۰۰

عدد ۷۰٫۳۵٪ در نمونه‌های خودرو یعنی حدود ۷۰٫۳۵٪ ظرفیت محاسبه‌شدهٔ آن زنجیره باقی مانده است؛ معادل حدود ۲۹٫۶۵٪ مصرف ظرفیت. این عدد ظرفیت شخصی حساب شما یا ماندهٔ همان یک قرارداد به‌تنهایی نیست. یکسان بودن آن بین چند قیمت اعمالِ یک زنجیره طبیعی است.

در نسخهٔ فعلی، دادهٔ معتبر آپشن‌باز با تطبیق پایه و سررسید اولویت دارد؛ اگر در دسترس نباشد، محاسبهٔ داخلی استفاده می‌شود. منبع در مقایسه قابل مشاهده است. مقدار نزدیک صفر نشانهٔ نزدیک شدن به سقف و مقدار منفی نشانهٔ عبور از سقف در داده‌های محاسبه است. این ستون فاصله تا ۱۰۰٪ سقف را نشان می‌دهد؛ آن را با آستانه‌های دیگری مانند ۸۰٪ یکی نگیرید. مجاز بودن سفارش نهایی را شرایط بازار و کارگزار تعیین می‌کند.

این ستون دکمهٔ نمایش نمودار سود و زیان است، نه یک عدد تحلیلی. خالی بودن آن در CSV طبیعی است؛ دکمهٔ رابط کاربری به مقدار عددی فایل تبدیل نمی‌شود.

با نمودار، نقطهٔ سربه‌سر، شکل سود و زیان و اثر قیمت پایه را ببینید. قبل از نتیجه‌گیری، نوع موقعیت، پریمیوم ورودی، اندازهٔ قرارداد، افق نمودار و لحاظ شدن یا نشدن هزینه‌ها را کنترل کنید. نمودار سررسید با قیمت‌گذاری امروز اختیار یکسان نیست.

پیوندی برای باز کردن صفحهٔ نماد در منبع بازار است. از آن برای تطبیق هویت نماد، قیمت‌ها و اطلاعات قابل مشاهده در صفحهٔ مربوط استفاده کنید. این ستون امتیاز یا توصیهٔ معامله نیست.

برای قراردادهای بورس کالا، مسیر بررسی مشخصات با نمادهای سهام متفاوت است؛ نبود پیوند TSE برای آن‌ها الزاماً به معنی نبود اطلاعات قرارداد نیست.

دو ردیف روی پایهٔ خودرو و با ۱۲ روز باقی‌مانده را کنار هم بگذاریم. این مقایسه برای فهم ستون‌هاست؛ به دلیل تفاوت قیمت اعمال و ویژگی‌های قرارداد، نتیجهٔ آن به‌تنهایی انتخاب معامله نیست.

برداشت اول: ارزان بودن مبلغ پریمیوم، همهٔ داستان نیست. قرارداد ۹ریالی حرکت بزرگ‌تری برای سربه‌سر شدن می‌خواهد و حساسیت زمانی و نوسانی بیشتری نسبت به پول پرداختی دارد.

برداشت دوم: IV کمتر، به‌تنهایی معیار انتخاب نیست. قرارداد ۹ریالی IV پایین‌تری دارد، اما Move Burden آن بالاتر است. در مقابل، شکاف IV−HV قرارداد ۸۶ریالی بزرگ‌تر است و باید علت آن بررسی شود.

برداشت سوم: فشار نسبی کمتر با ریسک ریالی کمتر یکی نیست. اگر تعداد و اندازهٔ قرارداد برابر باشند، خریدارِ پریمیوم ۸۶ سرمایهٔ بیشتری در معرض از دست رفتن پریمیوم قرار می‌دهد. مدیریت تعداد قراردادها، قیمت قابل خروج و سناریوی پایه باید به این مقایسه اضافه شود.

1. قرارداد را شناسایی کنید: پایه، نوع اختیار، قیمت اعمال، اندازه و مهلت‌های معامله و اعمال را بخوانید.
2. امکان اجرا را بررسی کنید: Ask، Bid، فاصلهٔ آن‌ها، حجم روز و حجم سفارش‌های موجود را ببینید. Last به‌تنهایی قیمت ورود و خروج نیست.
3. سناریوی پایه را به عدد تبدیل کنید: سطح سربه‌سر و حرکت لازم را با EM و Move Burden مقایسه کنید. رسیدن به سربه‌سر در سررسید با سود کردن پیش از سررسید متفاوت است.
4. بهای نوسان و گذر زمان را بسنجید: IV را کنار HV و مرجع سررسید دیگر قرار دهید؛ سپس Vega/Premium و Theta/Premium را بخوانید. رویدادهای پیش رو ممکن است نوسان آینده را از گذشته جدا کنند.
5. مبلغ موقعیت را تعیین کنید: پریمیوم هر واحد را در اندازه و تعداد قرارداد ضرب کنید و هزینه‌ها و حداکثر زیان قابل تحمل موقعیت خرید را در نظر بگیرید. امتیاز جدول جای این محاسبه را نمی‌گیرد.

سمت Bid، نقدشوندگی، تضمین و ظرفیت موقعیت باز اهمیت مستقیم پیدا می‌کنند. IV−HV مثبت می‌تواند پرسشی دربارهٔ بهای نوسان ایجاد کند، اما دلیل کافی برای فروش نیست. حساسیت به تغییر پایه، گاما و افزایش IV را نیز در سناریوهای نامساعد بررسی کنید.

وجه تضمین صرفاً مبلغ مورد نیاز برای نگهداری موقعیت است؛ سقف زیان نیست. خصوصاً فروش Call بدون پوشش می‌تواند با افزایش شدید پایه زیان بسیار بزرگی ایجاد کند. اعتبار دریافتی اولیه را با محدود بودن ریسک اشتباه نگیرید.

برای آفست، قیمت ورود واقعی، تعداد قرارداد، حجم مظنهٔ قابل اجرا و هزینه‌ها لازم‌اند. سربه‌سری فعلی جدول براساس پریمیوم بازار محاسبه می‌شود و الزاماً سربه‌سر موقعیت شما نیست. اگر اندازهٔ سفارش از حجم سطح اول بیشتر باشد، تمام آن ممکن است با همان قیمت بسته نشود.

با انتخاب دو تا شش ردیف می‌توانید ستون‌ها را کنار هم ببینید؛ حتی اگر آن ستون‌ها در نمای اصلی مخفی باشند. چهار هدف «خرید مستقل اختیار»، «فروش پریمیوم»، «آفست موقعیت خرید» و «آفست موقعیت فروش» زاویهٔ تحلیل را تغییر می‌دهند.

امتیاز عددی میان قراردادهای هم‌بازار، هم‌پایه و هم‌نوع ساخته می‌شود. معیارهایی مانند حجم، OI، فاصلهٔ خرید و فروش، IV−HV، حرکت لازم، فشار تتا یا ظرفیت، بسته به هدف وزن متفاوتی دارند. IV مطلق به‌تنهایی امتیاز ندارد.

امتیاز نسبی است، نه درصد احتمال سود. با تغییر ردیف‌های انتخابی ممکن است امتیاز یک قرارداد تغییر کند. «پوشش داده» هم سهم معیارهایی را نشان می‌دهد که اطلاعات کافی برای امتیازشان وجود داشته است؛ در این نسخه زیر ۷۰٪، امتیاز ارائه نمی‌شود. این آستانه قاعدهٔ محاسبات ابزار است، نه مرز علمی امن یا ناامن بودن معامله.

مقایسهٔ آفست این نسخه به داده‌های نقدشوندگی و مظنه تکیه دارد؛ قیمت ورود، تعداد موقعیت شخصی و عمق کافی برای بستن کل آن را نمی‌داند. برای تصمیم خروج، آن اطلاعات را جداگانه وارد ارزیابی خود کنید.

IV صفر را نوسان واقعی صفر نخوانید. در خروجی نمونه، ۴۷۲ ردیف IV صفر دارند. از خود CSV نمی‌توان علت هر مورد را مشخص کرد؛ نبود قیمت مناسب، ورودی نامعتبر یا محاسبه‌نشدن می‌تواند مطرح باشد. این ردیف‌ها را بدون بررسی مبنای داده با قراردادهای دارای IV معتبر رتبه‌بندی نکنید.

OI بدون تغییر را به‌سرعت به کل بازار تعمیم ندهید. تغییر OI همهٔ ردیف‌های نمونه صفر است؛ زمان مرجع و زمان به‌روزرسانی در این CSV دیده نمی‌شود. ابتدا آن‌ها را کنترل کنید.

خانهٔ خالی را صفر فرض نکنید. مثلاً ۵۶۲ ردیف نمونه Term Structure خالی دارند. نبود مرجع قابل مقایسه با اختلاف واقعی صفر فرق دارد؛ در محاسبهٔ میانگین یا فیلتر نیز این تفاوت را حفظ کنید.

یونانی‌های دارای مبنای متفاوت را ترکیب نکنید. دلتای قدیمی و تتای قدیمی از HV، ولی وگا، گاما و تتای درصدی جدید از IV استفاده می‌کنند. برای ساخت یک سناریوی واحدِ قیمت‌گذاری، همهٔ حساسیت‌ها باید با ورودی یکسان محاسبه شوند.

یک ستون کافی نیست. برای خرید، مجموعهٔ قیمت قابل اجرا، سربه‌سر، Move Burden، IV در مقایسه با HV و فشار زمانی تصویر مفیدتری می‌دهد. برای آفست، سمت درست مظنه و توان اجرای حجم موقعیت اهمیت فوری دارند.

بله. IV یک نرخ نوسان سالانه‌شده است و محدود به ۱۰۰٪ نیست. این عدد، احتمال وقوع یک رویداد یا درصد رشد قطعی قیمت نیست. افق کوتاه‌تر را با EM و فرض‌های آن بررسی کنید.

خیر. این نسبت فقط حرکت لازم برای سربه‌سر شدن را با EM همان ردیف مقایسه می‌کند. استخراج احتمال به مدل، توزیع قیمت و فرض‌های بیشتری نیاز دارد؛ هیچ درصد موفقیت ثابتی از این نسبت به دست نمی‌آید.

قیمت اعمال، سررسید، عرضه و تقاضا، مبنای قیمت و کیفیت داده می‌توانند IV متفاوت ایجاد کنند. چون EM این جدول از IV هر ردیف ساخته می‌شود، اختلاف IV به EM هم منتقل می‌شود. برای مقایسه، قراردادهای مشابه‌تر را کنار هم بگذارید.

خیر. تتا اثر جداگانهٔ گذر زمان در مدل است. حرکت پایه یا تغییر IV می‌تواند آن را تقویت یا جبران کند. تتا نیز با تغییر قیمت، زمان و نوسان ثابت نمی‌ماند.

چون برای خرید اختیار پریمیوم می‌پردازید. ضخود۷۱۳۵ در مثال ۳۳ واحد ارزش ذاتی دارد، اما پریمیوم مبنا ۸۶ است؛ بنابراین در سررسید هنوز رشد پایه از ۷۳۳ تا ۷۸۶ برای سربه‌سر نظری لازم است.

ستون ظرفیت، وضعیت محاسبه‌شدهٔ سقف زنجیره را نشان می‌دهد و به‌تنهایی مجوز یا ممنوعیت همهٔ انواع سفارش را مشخص نمی‌کند. ایجاد موقعیت جدید و بستن موقعیت قبلی یکسان نیستند؛ محدودیت اجرایی سفارش خود را در سامانهٔ کارگزار بررسی کنید.

مفاهیم اصلی مشترک‌اند، اما جهت ارزش ذاتی و سربه‌سر Put معکوس Call است. اندازه، واحد قیمت، وجه تضمین و مقررات قرارداد کالا نیز باید جداگانه بررسی شوند. نمونه‌های عددی این مقاله همگی از خروجی اختیار خرید سهام گرفته شده‌اند؛ آن‌ها را بدون تطبیق واحدها به کالایی دیگر منتقل نکنید.

برای تمرین، دو قرارداد هم‌پایه را در دیده‌بان انتخاب کنید و این چهار سؤال را پاسخ دهید: با چه قیمتی می‌توانم وارد یا خارج شوم؟ چه حرکتی برای سربه‌سر لازم دارم؟ گذشت زمان و تغییر IV چه اثری دارند؟ و برای اندازهٔ موقعیت من چه میزان سرمایه و نقدشوندگی لازم است؟ پاسخ کنار همِ این سؤال‌هاست که اعداد دیده‌بان را قابل استفاده می‌کند.